14 april 2025. Tweede sessie opnames; twee series van elk 100 foto’s. Zoals hierboven het plaatje van de maan toont, was de maan maar liefst 99% zichtbaar. Gelukkig niet in het noordwesten, maar aan de andere kant: oost – zuidoost.
Een aantal instellingen aangepast ten opzichte van de eerste keer: ISO naar 1600 (was 400), RAW i.p.v. jpg en de belichtingstijd per foto op 5 seconden gezet (was 9), met weer telkens een pauze van 2 seconden stabilisatie tussendoor. En … dit keer beter scherpgesteld.
Twee series: de eerste richting NW, gestart om 21:54u; sessie duur 11,6 minuten. De tweede serie richting WNW, gestart om 22:10u; sessie duur 11,6 minuten.
In de gestackte tweede serie kan je als je goed kijkt, (vaag) een vliegtuigspoor van boven naar beneden zien lopen. Hieronder is dat spoor iets beter te zien. Op foto daaronder heb ik, ter markering, een rood lijntje rechts naast het vliegtuigspoor getekend. In het midden van de foto; de heldere ‘dikke’ streep is het spoor van de planeet Jupiter!
Het resultaat van de twee foto series, de 2x 100 RAW foto’s, zijn als volgt verwerkt.
Eerst werden de foto’s (als RAW, elk ca. 30MB) in darktable binnengehaald, daar werden de standaard bewerkingen uitgevoerd. Hierover later meer. De foto’s werden daarna geëxporteerd (als JPG, elk ca. 11MB) en vervolgens in StraStax binnengehaald, waar ze werden gestackt tot één foto. Voor de website werd deze foto (ca.14MB) in het programma Caesium gecomprimeerd tot ca. 280KB.
Over het resultaat ben ik wel tevreden. Doordat ik beter heb scherpgesteld zijn er mooie slanke sterrensporen te zien. De sporen op de foto gemaakt naar het NW (eerste sessie) zijn fraaier gebogen: de camera is daar meer richting de Poolster gericht. Voor de volgende keer denk ik dan ook nog meer naar het noorden te richten en meer foto’s te nemen en daarmee de fotosessie te verlengen.
Eind volgende week doet de maan wat minder zijn best om op te vallen, dat zorgt voor een donkerder avond. Hopelijk zijn de wolken ook dan ver te zoeken!
Zaterdag 19 april: geen maan te zien, wel wat bewolking, maar die trok steeds meer weg. Om 22u richting het noorden een serie gestart van 600 foto’s, elk 5 seconden belichting, met na elke foto 2s rust: totale sessieduur van 70 minuten. Maar …. vergeten scherp te stellen! En dat is dus weer te zien. Jammer.
Wat wel moois is, is de kromming van de sporen.
Hierboven een schetsje van hoe de de camera op statief en 40° omhooggericht, richting het noorden stond. De foto toont, naast onscherpte(!!) dat de noordelijke hemelpool (Poolster) meer naar links (= westen) en meer omhoog te vinden was. Volgens Wikipaedia:
De hoogte van de Poolster aan de hemel is vrijwel gelijk aan de breedtegraad (de noord-zuidpositie aan ten opzichte van de evenaar) waarop de waarnemer zich bevindt; de zegswijze poolshoogte nemen, is hiervan afgeleid.
Dat betekent dat de camera dus nog zo’n 12° meer omhoog gericht zou moeten worden: we zitten hier immers op ca. 52°. De camera was overigens ‘ongeveer’ naar het noorden gericht en vrij willekeurig omhoog gekanteld. Volgende keer misschien mijn “mini digital protractor” en mijn kompas gebruiken.
De foto’s zien er veelbelovend uit, als je helemaal uitgerommeld bent met dit project moet je maar eens een fotoserie vanaf de picknicktafel in de kippenren komen maken. Dan kun je op het noorden richten en heb je weinig strooilicht! 🙂
Da’s een goed idee!!