In het vorige N-spoor deel heb ik de rijregelaar behandeld en het deel daarvoor de schakeling laten zien om de snelheid van de treintjes te meten. In dit deel zal ik laten zien wat de resultaten van de combinatie van deze zaken zijn.
Hieronder de opstelling op het proefbaantje. Langs de rails zie je links en rechts op ca. 20 cm afstand van elkaar, de twee lichtsluisjes. In het midden daartussen de Arduino Uno met rechtsonder het OLED-schermpje met de meetresultaten. Voor de berekening zie N-spoor – deel 20.
Een klein ge-3D-print doosje (50 mm x 40 mm, 20 mm hoog) waar precies een Arduino Nano, met daarnaast een OLED (ik heb een kleine versie 128 x 32 gebruikt) in past. In de afbeelding hieronder zie je het soldeerwerk met gebruikmaking van de OMNIFIXO! Een enorm handig, wel wat prijzig, derde handje. Ik ben er zeer over te spreken en vind het de prijs zeker waard. Ik heb op pin 2 van de Nano een drukknop aangesloten, om evt. later te gebruiken om het display te activeren.
Door gebruik te maken van een boutje en een moertje is de sensor in hoogte verstelbaar. Door het gewicht van die combinatie en door het voetje zijn de sensors redelijk stabiel te plaatsen.