In 2003 heb ik al eens foto’s gemaakt van de maan met een webcam gekoppeld aan een eenvoudige telescoop. Die resultaten waren al best aardig moet ik zeggen, zie hieronder. In 2018 heb ik ook met de Sky Watcher Heritage een paar foto’s gemaakt (met de smartfoon boven het oculair gezweefd): die foto’s zijn niet de moeite waard. Gisteren een paar foto’s van dezelfde maan, maar dan 22 jaar later en gefotografeerd met de Seestar. Zoek de verschillen!

Gisteravond M65, een spiraalstelsel, bezocht. Eén van de zogenaamde Leeuw triplet. En daarbij deels de andere twee (M66 en NGC 3628, ook wel de Hamburger) in beeld gekregen. M’n eerste echte deep sky objecten!Het stelsel is ca. 35 miljoen lichtjaar van ons verwijderd, dat is 332.500.000.000.000 km!! Een niet te bevatten afstand. Lichtjaar Eén lichtjaar is de afstand die het licht in één jaar aflegt. Het licht heeft een snelheid van 300.000 km/sec. In één seconde legt het licht dus 300.000 kilometer af. In één minuut dus 60 x 300.000 = 18 miljoen kilometer. In één uur 60 x 18 miljoen = 1080 miljoen kilometer.Read More →

Vanavond nog even een blik op Jupiter geworpen. En dan vooral om te kijken hoe de maantjes erbij stonden. Hieronder het resultaat. Links door de Seestar en rechts bekeken in Stellarium. Ter vergelijking ook nog even het plaatje van Jupiter van twee dagen daarvoor (25 april).

Gisteren (25 april 2025) was de eerste heldere avond om mijn Seestar 50 uit te proberen. Hieronder mijn eerste bevindingen. Besturing gebeurde vanaf de smartphone met de Seestar-app. De meeste plaatjes (en alle filmpjes) waren op de Seestar bewaard, maar niet allemaal dus. De twee foto’s van Jupiter waren bijvoorbeeld alleen op de smartphone terecht gekomen. Hoe dat zit moet ik dus nog uitzoeken. Als voorbereiding heb ik de volgende werkwijze aangehouden. Aangezien ik slecht een deel van de hemel kan bekijken vanaf mijn balkon (van zuid naar bijna noord) heb ik in de sterrengids bekeken welke planeten en welke sterrenbeelden je in april aanRead More →

Tja, wanneer je een nieuw interessegebied betreedt …. dan komt er een hele hoop op je af! Toen ik zeven jaar geleden mijn Dobsontelescoop kocht heb ik ook een start gemaakt met het enigszins eigen maken van deze sterrenkundematerie. Vanwege de beperkingen van de SkyWatcher-kijker (de maan en wat planeten) bleef ook de reikwijdte van de kennisname van de astronomie beperkt. Met de nieuwe Seestar-kijker verschuiven de mogelijkheden en dus ook het gebied om te bestuderen; het fotograferen van zogenaamde deep sky objecten komt binnen handbereik. Op zoek naar hetgeen er zoal te bekijken is struikel je direct over begrippen als nevels, clusters, sterrenhopen dieRead More →